Φροντηστήρια

Ναι, το πήρα το πτυχίο. Ακόμα να το πιστεψω. 18 Νοέμβρη 2009 ορκίστηκα (αν θυμάμαι καλά).

Εδώ και ένα χρόνο κάνω φροντηστήρια. Αυτή είναι η δεύτερη χρονιά και οι μαθητές μου αυξήθηκαν κατακόρυφα σε σημείο που δεν το πιστεύω. Εκεί που είχα έναν σταθερό όλη τη χρονιά, πλακώσανε... 4,7,1,7,5,2... χοντρικά 25...

Μαζί με τα παραπάνω χρήματα (προφανώς) είδα και τι παίζει στο έμψυχο υλικό (τι έκφραση του κώλου) της ηλικίας του Λυκείου.

Αν αυτοί είναι το μέλλον μας... την κάτσαμε τη βάρκα...

Βέβαια, έχω υποψίες οτι το ίδιο ακριβώς έλεγαν και οι δικοί μας καθηγητές για εμάς. Πράγμα που εξηγεί τον κατήφορο που έχει πάρει αυτή η χώρα τόσα χρόνια στη σειρά με αποτέλεσμα να λέμε "κάθε πέρυσι (ή πέρσι;) και καλύτερα".

Και πάλι... δεν θυμάμαι να είμουν ΤΟΣΟ καραγκιόζης. Απρόσεχτος είμουν... στα αρχαία και στις άλλες (για μένα) μαλακίες. Θυμάμαι, όμως, οτι δεν έκανα τον εξυπνάκια, δεν έκανα φασαρία. Γενικά δεν ενοχλούσα.

Δεν μου άρεσαν αυτά που μας έλεγαν στο σχολείο, γιατι δεν είχα κανέναν να μου τα εξηγήσει. Όταν ξεκίνησα φροντηστήριο στην 1η Λυκείου, έγινα καλός μαθητής... στα μαθήματα που είχα αποφασίσει να ακολουθήσω (Δέσμες ακόμα τότες). Αυτό είναι που με δυσκολεύει να αποδεχθώ την συμπεριφορά μερικών μαθητών μου. Αφού δεν σας αρέσει η φυσική, γιατί σκατά θέλετε να κάνετε και φροντηστήριο σε αυτήν; Εγώ τα αρχαία τα βαριώμουν, δεν τα καταλάβαινα, τα μισούσα. ΔΕΝ ΠΗΓΑ ΦΡΟΝΤΗΣΤΗΡΙΟ ΣΕ ΑΥΤΑ.
Εγώ είχα την επιλογή να μη τα δώσω στις δέσμες, και την αξιοποίησα. Πήγα 1η Δέσμη. Τώρα καταλαβαίνω οτι τα σημερινά παιδιά, δεν έχουν αυτή την επιλογή. Ακόμα και αυτοί που θέλουν να γίνουν φιλόλογοι, πρέπει να περάσουν απο την λεγόμενη γενική παιδεία... κάτι ακόμα για να παπαγαλίσουν...

Μάλλον, το νέο σύστημα είχε σκοπό να αυξήσει το τζίρο των φροντηστηρίων.

Το 'χασα. Α ναι. Το επίπεδο είναι αίσχος... κι αν νομίζανε οι δικοί μας καθηγητές οτι εμείς ήμασταν τεμπέληδες και τα σχετικά, θα έπρεπε να δούν τα σημερινά τζιμάνια...

Σε αυτό το ένα τμήμα, το φορτωμένο με όλη τη σαβούρα, δεν έχουν λύσει ΜΙΑ άσκηση μόνοι τους, απο την αρχή της χρονιάς. ΜΙΑ. Το λέω στα αφεντικά μου και απλά μου το επιβεβαιώνουν... Εδώ πρέπει να λάβω υπ' όψην μου οτι, σαν νέος, θα λάβω όλη τη σαβούρα. Έτσι πάει το πράμα.

Τι να πώ... και τότε υπήρχε σαβούρα, όπως και τώρα... όμως, τότε είχε το πράσινο της μούχλας ενώ, σήμερα έχει το καφέ του σκατού.

Είμαι σίγουρος οτι είναι πολλά αυτά που μου διαφεύγουν, όπως εξίσου σίγουρος είμαι οτι στην πορεία, πολλά απο αυτά θα ξεδιαλύνουν.

Όλα αυτά, δεν είναι παρα, σκέψεις της αρχής.